Nieuws

 

Duiding  -  Huis van Troost  (PDF)




Nieuw :  Foto's - Herfst 2018




Foto's - Feest 5 jaar Huis van Troost - 12 november 2016




Steunfonds Huis van Troost :  BE13 7470 3267 0839
Brief voor periodieke gift




Huis van Troost - Uitnodiging


Beste medewerkers, beste vrienden en sympathisanten,

'Nu komt de tijd dat men naar binnen ziet ...'

We zijn half september, het ruikt al naar herfst, hoezeer wij ook kunnen genieten van een warme nazomer.
En toch, de avond en de nacht zijn al wat frisser; in de straten en op pleinen waaien de eerste bladeren op de grond.
Heerlijk om er door te lopen, met een dappere pas of stil en vol van weemoed.
In de tuin van het Karmelietenklooster liggen de eerste kastanjes op de grond en een lichtpunt, hier en daar,
verlicht ons hart en onze gedachten.
Lopen langs de tuinwegel, drinken van de wijn... handen geven mij de zegen,
willen taal en teken zijn.

'Nu komt de tijd dat men naar binnen ziet ...'

Het gaat goed in 'Huis van Troost', de permanentie loopt rustig verder en veel mensen vinden de weg naar ons huis.
Vaak geven wij aan hen een kleine lichtbron mee.
Licht, vriendelijk licht, dat zo zacht staat te schijnen als de avond valt, als het stilletjes donker wordt.
Licht dat zo zacht staat te schijnen als pijn hen overspoelt en ze sprakeloos zijn, wegkruipen en bang zijn ...
Licht dat zo zacht staat te schijnen, als woorden van mensen hen snijden, als moeheid hen overvalt en ze enkel zeggen :
het is nog zo ver en de weg is zo moeilijk.
Dan is er dat zachte goede licht, licht als een genade, ik zal er altijd zijn voor u !

Ja, in deze tijd en in deze samenleving valt het op dat de eenzaamheid toeneemt en ook de armoede.
Er is een groot gevoel van tekort, naar lichaam en geest, daarom is er een grote behoefte aan troost.
Onlangs hoorde ik in de zondag-homilie van pater Etienne Herrebaut, eigenlijk diezelfde gedachte :
'De mens vandaag heeft troost nodig om vooruit te kunnen komen.'
Als Augustijner monnik is hij het 'Huis van Troost' heel nabij, dit als spiritueel begeleider.
Vooruit kunnen komen, genezen, lopen door de wind en door het ritselen van de bladeren.
Verlicht worden, een verlicht gelaat krijgen en met een lichtere pas vooruit komen,
dat wil 'Huis van Troost' bieden aan de mensen.
De huiselijke nabijheid, heel vaak ook de gelovige nabijheid,
de deskundige nabijheid,
dat geeft kwaliteit aan onze dienstverlening.

En daarom vieren wij feest, 5 jaar inzet en gedrevenheid en een project dat zijn weg vindt,
als een antwoord op de noden van deze tijd.

Het is mij een bijzonder genoegen jullie, in bijlage, de mooie uitnodigingskaart toe te sturen.
Hier is dan ook de inhoud van het feestprogramma te zien.
Hartelijk welkom en gelieve jullie aanwezigheid te bevestigen (aantal personen).
Dit is vooral nodig om de receptie goed te kunnen organiseren.
Heel veel dank aan de lieve mensen van de werkgroep, die ijverig bezig zijn met de voorbereiding.

Onlangs hadden wij vergadering met Manu Keirse en Ruth Blanchaert, het was bijzonder goed.
Toen las ik een kleine tekst voor van Toon Hermans, die ik als besluit van deze nieuwsbrief,
ook met jullie wil delen.
Ik had het daarnet over het vuur, als bron van licht en warmte, van gedrevenheid.
Wie heeft het aangestoken? Soms kom je mensen tegen die dat doen.
Dat ervaart u net zo goed als ik, dat ervaren we allemaal.
Je komt mensen tegen die het vuur doven en je komt er tegen die het vuur in je aanblazen.
Die laatsten, dat zijn de liefsten ! Die spelen op je in. Daar heb je iets aan.
Die houden van je, die begeesteren je.
Als je zo iemand tegenkomt is er sprake van één ziel in twee lichamen.
Water in water, licht in licht, goedheid in vrede .... (Toon Hermans)


Laten wij het vuur brandend houden, in ons hart en in onze gedachten
en met de warmte van het haardvuur veilig de herfst doorkomen.
Het is tijd voor troost !

Zaterdag 12 november, een samenzijn vol van troost en hoop !

WELKOM !

==>  Klik hier voor de uitnodiging.



Tot verdere berichtgeving,

Marleen

 

Oogstmaand 2016 in Huis van Troost


“ troost
een kopje warmte
een handjevol luisteren,
verdriet in een zakdoek,
de wind in je haren
op een middag aan zee.
troost zit in alles wat je krijgt
van iemand die het goed met je meent,
kom, ga een eindje met me mee. ”
            www.meander.be

Beste medewerkers, alle vrienden, mensen die ons een warm hart toedragen,

Het is putje zomer, de avondzon valt hier binnen in mijn kleine werkruimte en in de gloed van haar stralen denk ik terug aan alles wat wij al mochten meemaken in het huis.
Het is tijd om nog wat klanken uit te sturen, vanuit onze haven,
het 'Huis van Troost', dat zich rustig verder ontplooit, in een gaan en komen van mensen.
De binnenstad hier in Gent, heeft zich hersteld van de Gentse feesten.
In het 'Huis van Troost' waren wij in de julimaand wel af en toe aanwezig, maar door de activiteiten in het klooster, n.a.v. die Gentse feesten, was het allemaal niet zo rustig.
Er kwamen wel wat mensen want ja, er is inderdaad ook die 'zomer-eenzaamheid'.
Het juk op de schouders kent alle gradaties, maar bij ons kunnen mensen dit juk even afleggen.
Ik vergelijk het 'Huis van Troost' als een haven, mensen meren aan en kijken rustig rond.
Oh ja, er is heel zeker drempelvrees bij sommigen maar al spoedig horen wij hen zeggen :
'Het is goed om hier te zijn, ik heb zoveel meegemaakt en ik wil het allemaal eens vertellen ...' We luisteren dan en worden vaak sprakeloos als wij het lijden horen, als wij zien hoe zwaar het juk is dat mensen soms dragen.
Maar sommigen zijn ook vaak verkrampt, ze zeggen niet veel, ze wenen, ze dobberen met hun bootje doelloos op het meer, ze zien het niet meer zitten ...
"Ik kan niet zeggen wat ik voel, ik kan het ook niet uitleggen,
maar jij weet wat ik bedoel, de stilte heeft het al gezegd ..." In alle eenvoud, met een kopje troost en veel deskundigheid, zijn wij een wijle samen met die mensen.
Er groeit verbondenheid, het onuitgesproken hand in hand, hart aan hart ...
Wij krijgen een beeld binnen van deze tijd, in een grote diversiteit aan problemen en we proberen een vlammetje van heling, een vlammetje van hoop mee te geven.
Ons samenzijn met die gebroken mens, met die broze mens, vraagt veel fijngevoeligheid, inspiratie, mentale inzet. Het is een heel fragiel engagement, daarom selecteren wij ook de kandidaat-medewerkers heel streng.

Als iemand wat schoorvoetend bij ons binnenkomt en het samenzijn gestalte krijgt, dan ontpopt zich vaak een wonder van hoogkwalitatief leven. Niemand is de meerdere, niemand is de mindere, wij zijn mensen, gelijken !
En vaak zijn sommigen door het noodlot zo getroffen, dat het licht aan de horizon totaal is weggetrokken.
'Huis van Troost' als een haven, zij gooien hun anker uit, zij zoeken veiligheid, redding, sterkte ...
Zij kijken ons aan met smekende ogen :  'Geef me de kracht om vol te houden, hoe zwaar ook de tijd nu voor me is.
Wees mijn hoop, mijn toekomst, mijn zekerheid, dat ik niet verloren zal gaan, dat jullie er altijd zullen zijn ...'

“ deze plek is als een haven,
een diep geborgen veilig warm gevoel.
hier gooien we de meertrossen uit
en gaan we na een woelige dag aan wal.
hier rapen we de avond op
als de schemering valt,
hier omarmen we de dag
en koesteren we het moment.
deze plek is onze thuis
waar de stilte mag zijn
en elke lach oprecht.
dit is onze oever,
hier mag ook jij zijn
wie je diep vanbinnen bent.
deze plek is als een haven, onze haven. ”
            www.meander.be

Beste vrienden, het is 1 augustus en het zomert ook in ons huis. Er is een rijke spiritualiteit aanwezig en zo gaan we verder op weg,
kome wat komt ...
Op 12 november aanstaande vieren wij ons vijfjarig bestaan, in aanwezigheid van de minister, dhr. Jo Vandeurzen.
Het is mij een waar genoegen jullie, in bijlage, alvast onze flyer door te sturen.
12 november 14 u 30 zullen wij klaar zijn, om in grote dankbaarheid, aan heel veel mensen een prachtig programma aan te bieden.
Een werkgroep is tijdig gestart met de voorbereidingen, het zit goed !
Naast de bijzondere sprekers :  minister Vandeurzen, prof. Manu Keirse en de schepen van de stad Gent, Welzijn, dhr. Resul Tapmaz, is er een schitterend muziekprogramma, totale ontspanning. In de kloostergangen zal er een bijzondere kunstvolle tentoonstelling te bewonderen zijn : de schilderkunst, het woord, de fotografie, kunstvolle kaarsen, troost...
Brigitte De Vuyst uit Lovendegem en Lea van de Pottenbakkerij 't Hoveke uit Meigem zijn daar bijzonder mee bezig.
Dit alles afgerond met een warmhartige receptie, de cultuur van ontmoeting, allen samen, bewogen en gedreven in die zorg om mensen.
Dat wij het samen een beetje goed mogen hebben, in deze benarde tijden,
dat een gevoel van veiligheid mag terugkeren, ook voor onze kinderen,
dat wij elkaar troosten, want allen hebben wij nood aan die troostvolle nabijheid.
Tot blij ontmoeten op 12 november, hartelijk welkom !

De zon is zachtjes weggegleden, de avond hult zich in een stilte die rust geeft.
In de tuin van de Paters Karmelieten liggen reeds de eerste hazelnootjes op de grond,
het ruikt naar herfst, maar het is nog te vroeg voor weemoed.
Laat ons verder samen zomeren, over alle grenzen en over alle dingen heen :  'houden van' !
Radio Klara is mijn trouwe gezel, ook nu in deze stille avondstonde en Bach klinkt heerlijk :
O Jesu Christ, Meins Lebens Licht

Dat het warm mag zijn om je heen, zomer,
goed om te leven, de zee in eindeloze deining ...
Zomer, wandel met je ziel in de zon !

Tot verdere berichtgeving,
Marleen Coppens
Verantwoordelijke Huis van Troost

 

Bezoek van de redactieraad Kerk & Leven - Federatie Assebroek (Brugge)